Page 105 - kpi23307
P. 105

การเงิน การคล้ังแล้ะงบัประมาณ  งานวิจำัย์ไดี้สรุปในติอนท้าย์ว่า การปกครองในระบัอบั
                   รัฐสภาติามรัฐธิิ์รรมนูญรัฐธิิ์รรมนูญฉบัับัปี พ.ศิ.2540 “ฝ่่าย์บัริหารมีเสถีย์รภาพมาก

                   เกินไป รัฐสภาไม่สามารถติรวจำสอบัไดี้อย์่างมีประสิทธิิ์ิภาพ” นั�น เป็นคำากล้่าวที�เป็นจำริง
                   ซึ�งเห็นไดี้จำากข้อเท็จำจำริงในทางการเมืองที�เกิดีขึ�นมาแล้้ว แล้ะคณะผูู้้วิจำัย์ เห็นว่า

                   “มาติรการเพื�อเสริมสร้างเสถีย์รภาพของรัฐบัาล้” ดีังกล้่าวข้างติ้น มาจำากแนวคิดีเรื�อง
                   “ระบับัรัฐสภาที�ทำาให้มีเหติุผู้ล้ขึ�น” (Rationalized Parliamentary  System) ซึ�งเป็นการ

                   ปรับัเปล้ี�ย์นกล้ไกดีั�งเดีิมของระบับัรัฐสภา โดีย์ “การปรับัปรุงระบับัความสัมพันธิิ์์ระหว่าง
                   อำานาจำในทางการเมืองของฝ่่าย์บัริหารแล้ะฝ่่าย์นิติิบััญญัติิ” ให้สอดีคล้้องกับัสังคมวิทย์า

                   การเมืองของแติ่ล้ะสังคม แติ่อย์่างไรก็ติาม การกำาหนดีให้มี “มาติรการเพื�อเสริมสร้าง
                   เสถีย์รภาพของรัฐบัาล้” อย์่างเดีีย์วไม่เพีย์งพอที�จำะทำาให้การปกครองในระบับัรัฐสภา

                   เป็นไปอย์่างมีประสิทธิิ์ิภาพ ทั�งนี� จำะติ้องมี “การปรับัปรุงให้มีองค์กรควบัคุมติรวจำสอบั
                   ในทางการเมือง” ทำาหน้าที�ในการติรวจำสอบัฝ่่าย์บัริหารนอกเหนือจำากรัฐสภาดี้วย์


                           ประส่ทธิ์่ภาพิของการอภ่ปรายไม่ไว�วางใจำนายกรัฐมนตร่ตามรัฐธิ์รรมน้ญ์
                   แหั่งราชอาณาจำักรไทย พิุทธิ์ศึักราช 2540 และ รัฐธิ์รรมน้ญ์แหั่งราชอาณาจำักรไทย

                   พิุทธิ์ศึักราช 2550

                           นพรุจำ  หวันสู  ศิึกษ์าเรื�อง  ประสิทธิิ์ิภาพของการอภิปราย์ไม่ไว้วางใจำ

                   นาย์กรัฐมนติรีติามรัฐธิิ์รรมนูญแห่งราชอาณาจำักรไทย์  พุทธิิ์ศิักราช  2540  แล้ะ
                   รัฐธิิ์รรมนูญแห่งราชอาณาจำักรไทย์ พุทธิิ์ศิักราช 2550 มีข้อเสนอแนะเพื�อปรับัปรุง

                   ประสิทธิิ์ิภาพของการอภิปราย์ไม่ไว้วางใจำนาย์กรัฐมนติรีติามรัฐธิิ์รรมนูญแห่ง
                   ราชอาณาจำักรไทย์ พุทธิิ์ศิักราช 2540 แล้ะ 2550 ดีังนี� (1) ควรกำาหนดีจำำานวนสมาชิก

                   สภาผูู้้แทนราษ์ฎรผูู้้มีสิทธิิ์ิเสนอญัติติิขอเปิดีอภิปราย์ไม่ไว้วางใจำนาย์กรัฐมนติรีให้
                   เหมาะสมกับับัริบัททางการเมืองไทย์ (2)  ควรคงบัทบััญญัติิว่าดี้วย์การเสนอชื�อ

                   นาย์กรัฐมนติรีคนติ่อไปในญัติติิขอเปิดีอภิปราย์ไม่ไว้วางใจำนาย์กรัฐมนติรีเพื�อให้สมาชิก
                   สภาผูู้้แทนราษ์ฎรไดี้พิจำารณาเปรีย์บัเทีย์บัระหว่างนาย์กรัฐมนติรีคนปัจำจำุบัันกับัผูู้้ที�ถูก

                   เสนอชื�อว่าใครมีความเหมาะสมมากกว่า  (3) ควรคงบัทบััญญัติิว่าดี้วย์การห้ามย์ุบัสภา
                   ผูู้้แทนราษ์ฎรเมื�อมีการเสนอญัติติิขอเปิดีอภิปราย์ไม่ไว้วางใจำนาย์กรัฐมนติรี เพื�อให้

                   การติรวจำสอบัฝ่่าย์บัริหารโดีย์ฝ่่าย์นิติิบััญญัติิดีำาเนินการติ่อไปไดี้จำนครบักระบัวนการ


                                                     89





                                                                                          26/1/2566   11:10:18
       Inside_                           _                          .indd   89
       Inside_                           _                          .indd   89            26/1/2566   11:10:18
   100   101   102   103   104   105   106   107   108   109   110